To vise kvinner og ein visegut

Om større og helst mindre hendingar på Lom folkebibliotek.

tirsdag 28. september 2010

Naar skodda lettar

 
Ned etter bergi heng skodda so sleip
hildrande alt i sitt graakalde sveip.
Burte er soli – halvmyrkret raadar
paa fjellet – i skogen – i lognaste dalar.


Det er ofte greitt og bu sentralt - men alt har sine føremoner og ulemper.. Værmessigt betyr sentralt i Lom denne tida ofte at ein går i ein skodde-eim frå tidleg morgon til langt på dag! Det er så fin sol når eg kjører nedover solsida i nedre Bøverdalen, men brått kjem eg inn i eitt tett, kaldt, mørkt hol - ein får nesten ikkje puste, ein hufsar jakka godt rundt seg og skundar seg inn i varmen i prestegarden.


I tillegg er det så spøkelseaktigt stille på den - om sommaren - yrande livelege kyrkjevollen - det er faktisk berre Olav Aukrust som held ut ute i dette triste været her i sentrum! Men den som ventar kan få sjå sola - eg trur Olav denne føremiddagen skimtar ho bak kyrkjespiret.


Greier du ikkje vente på varmen frå sola, kan du også ta turen inn i hovudbygninga i prestegarden - visdommen om kalde haustmorgonar har resultert i ny drikkeautomat her! Med heile 4 ulike varme drikkar og velgje mellom, ei god bok, og ein god stol kan du få varmen heilt inn i hjarterota!


Nå er du kanskje snart klar for ein tur ut i grendene, der sola skin på snødekte staslege fjell frå tidleg om morgonen. Bærhentinga er vel dei fleste ferdige med, men sjå opp for ihuga elg- og hjortejegarar som ligg på lur i busker og kratt.. Statistikken viser at ikkje alle veit kva dei siktar på!
Skulle du ikkje vere så heldig at du kan svinse rundt i sola, på li og fjell midt på dagen, kan du be venner og kjente til ein sosial kveld. Ta fine haustfargar med deg inn i stugu, dekk langbordet, nyt eit godt måltid, la fred og ro senke seg - og la skodde vere skodde.


Og skodda ho lettar fraa dal og fraa skog –
seg hopar i dottar og skundar paa flog.
Upp i høgdi – framyver dag
av vinden vert ho drivi i villaste jag.

(Dikt henta frå Solglytt 1909)

Og før eg var ferdig med dagens tekst, var skodda borte, stemninga på bruket mykje lettare, og sjefen er nå forhåpentlegvis ombord i Icelandair sitt fly til New York - så sant ikkje skodda på Gardermoen var for tett..

Bloggar: Aud


2 kommentarer:

  1. Trass i skodda: eg saknar hausten i Lom! Takk for eit fint innlegg som fekk heimlengselen fram.

    SvarSlett
  2. Hausten er ei fin tid, også i Lom ja! Du er velkomen innom når du er heime!

    SvarSlett